Vandaag iets later op, behalve voor Caroline en Marleen. Onze freelance reisorganisatoren. Een rol die hier in Rwanda af en toe de nodige voeten in aarde heeft. Niets is hier wat het lijkt, afstanden varieren en tijd is een rekbaar begrip. En dat in een overigens bijzonder goed georganiseerd land.

Tegen half elf was de bus ingepakt en konden we op weg naar Musanze. Door weer een prachtig groen landschap.
Na de lunch een vlakke route gefietst die toch niet zo vlak bleek te zijn. Maar dat heeft ook het voordeel dat je heel snel naar beneden gaat. Fietsen met een groep vrouwen (en 1 man) blijft hier in Rwanda een bezienswaardigheid. Kinderen rennen naar de weg om te zwaaien of naar ons te roepen, of een high-five te geven. En een pitstop resulteert steevast in een fotosessie met heel veel kinderen of nieuwsgierige volwassenen. Dat blijft een bijzondere ervaring.

Aan het einde van de middag hebben we een project hier in Musanze bezocht. Ook nu weer werden we zingend en dansend ontvangen. Uit alle verhalen blijkt zo duidelijk hoe nodig het werk van Sevota hier in Rwanda is. En hoe welkom alle sponsoring die wij met onze fietstocht binnen hebben gehaald. Voor veel van de vrouwen die hiermee ondersteund worden betekent het een kans op zelfontplooiing en daarmee op een betere toekomst voor hun gezin en hun naaste omgeving.

Grietje de Jong-Raske