Vandaag zijn we langs het Kivumeer gefietst. Dit meer is een onderdeel van het Grote Merengebied in Afrika. Op het Kivumeer is een drijvende gasfabriek die methaangas wint dat uit het meer vrijkomt. Als dit niet wordt afgevangen kan het mensen en dieren bedwelmen.

De route langs het meer is anders dan je misschien zou denken niet vlak. En dat hebben we geweten. In de totaal 80 km zaten vele hoosbuien, steile hellingen en lange afdalingen. Totaal hebben we 1300 meter omhoog en 1300 meter omlaag gefietst.

Onderweg weer de vaste taferelen, veel mensen langs de weg, schoolkinderen die ons toeroepen met good morning (of is ‘t money) en how are you? De eerste stop was toevallig bij een varkenshouderij.

Het landschap wordt anders als je hoger komt. Zie je onder vooral bananenbomen en ander fruit, boven zijn er eindeloze theeplantages. In ieder geval hadden we genoeg om naar te kijken tijdens de lange en uitputtende tocht. Heel af en toe hadden we ook prachtig uitzicht over het meer. Vooral het laatste stuk was vermoeiend. Denk je dat je bij het meer bent, komen er nog drie bulten voordat we konden inchecken in Home St. Jean in Karongi. Een prachtig hotel met uitzicht over het meer. Uitgeput, maar voldaan.

 

Project Karongi

Moeders met ongewenste kinderen uit de genocide, die hierdoor geen zelfstandig economisch bestaan kunnen opbouwen. We hebben het vooral gehad over hoe we de kinderen kunnen ondersteunen, waar hun wensen, behoeften en ambities liggen. Dit project wordt nog niet ondersteund door Sevota. Ze vroegen ons speciale aandacht te geven aan dit project bij nieuwe aanvragen. Als dank voor hun persoonlijke verhalen hebben we de president van de groep drie wakawakalampen gegeven -met dank aan de wakawakaorganisatie van Maurits Groen die deze lampen gesponsord heeft.