Marleen en Pia hadden ons de avond tevoren de briefing gegeven over een fikse dagtocht met 1050 m stijging en 900 m daling. De wandeling start met een steile trail voor de eerste klim naar de Col de Croix de Bonhomme. We zien de Refuge de la Balme in hoog tempo kleiner en kleiner worden. Ondanks het pittige traject bereiken we de Col waar we ons verzamelen voor een foto. Onze Belgische vriendin, Sonja, die we steeds tegen komen op de route, neemt de foto.

Na een korte rust en wat eten beginnen we aan de daling naar de Ville des Glaciers. We zien een prachtig zilverkleurige rots die erg lijkt op een gigantische oester waar water doorheen loopt. Duidelijk een geliefde plek voor bergwandelaars en zo ook voor ons. We parkeren aan het eind van oester en gooien onze schoenen uit voor een ijskoud voetbad. Zo nu en dan worden we er door anderen op gewezen dat ons geluidsniveau niet in overeenstemming is met de omgeving. De luidruchtige grappen en de best inhoudsvolle verhalen waar wij zelf zo van genieten, worden duidelijk niet door iedereen gewaardeerd.

We verlaten de oester na een goede lunch en rustpauze om de verdere afdaling te maken. Ville des Glacier, dat voor het laatste pad naar onze slaapplek ligt, ruiken we al van een afstand. Het is eigenlijk één grote boerderij op de plek waar ooit vier gletsjers samenkwamen. Het is tragisch om te zien hoezeer de gletsjers gekrompen zijn. Hier wordt de fameuze en lekkere Beaufortkaas gemaakt. Een licht stijgend, breed pad leidt ons vanaf de boerderij naar onze volgende hut: Refuge des Mottets.

Hier wacht ons de heerlijke verrassing dat we twee tweepersoonskamers krijgen en één kamer met vier bedden. Een grote luxe na twee nachten met meer dan vijftien mensen de slaapzaal gedeeld te hebben. En hadden we de eerste nacht alleen een wastafel, kwamen er de tweede nacht al warme douches bij, nu is er zelfs bij éen van de tweepersoonskamers een eigen wc en douche!! Pia en Elske delen dan wel een niet overgrote twijfelaar, maar met eigen sanitair. En wat ga je dat na twee dagen al waarderen!

Mottets staat bekend om zijn goede keuken en we krijgen een heerlijk maal. Daarna wordt er een klein kaartenorgeltje bediend door één van de mensen van de hut. Al gauw zingen we luidkeels met elkaar O Champs Elysee. Yesterday en andere liedjes uit de oude doos. Het eindigt met Hallelujah wat we uitbundig en vooral ook erg luid meezingen.

Voordat we onze kamers opzoeken, geeft Marleen nog een terugblik op de dag die best zwaar is geweest maar waar we kennelijk ook allemaal zeer van genoten hebben. De dag van morgen zal vergelijkbaar zijn met vandaag dus niet makkelijk maar wel te doen. Het weerbericht is heel goed. Dus na deze luxe nacht zal de wekker weer om 6:30 gaan. De bagage moet om 7 uur klaarstaan voor vervoer naar de volgende hut. En het ontbijt is ook om 7 uur dus dan moet het lukken om tussen 7:30 en 7:45 weer op stap te gaan!