Een dag vol met veel bezoeken aan ondernemende vrouwengroepen. Maar eerst fietsen: zo’n 37 km en 800 hoogtemeters langs het Kivumeer. Zwaar, maar veel te zien onderweg: prachtige uitzichten over het Kivumeer en veel levendigheid van mensen en dieren langs de weg. Zoals koeien: een koe die keurig het zebrapad oversteekt, een plassende koe waarvan we het opspattende vocht nog net ontwijken, een losse koe die de helling afrent met zijn eigenaar erachteraan. We zien mensen met aangelijnde geiten en net geslachte kippen. En overal worden we weer enthousiaste begroet en aangemoedigd. We rijden verkeerd en moeten terug, de lange helling die we omhoog gezwoegd hebben mogen we weer afdalen.

De eerste vrouwengroep zit in Hanika. Het welkom is hartverwarmend: zo’n 15 vrouwen in prachtige jurken zingen en dansen ons welkom. Soeur Beatrice van parochie Hanika, Ferediana, gepensioneerd docente, en Agathe, groepsleider, doen het woord. De groep huurt land en teelt daarop fruit, o.a. ananassen. Ze laten zien hoe ze de ananassen met de hand persen. Ze maken ananassap en ananasbier. Dat bottelen ze in tweedehands flesjes en verkopen dit op de markt. Van Melania hebben ze geld gekregen om een persmachine te kopen om zo de productie te vergroten. De machine moet nog gekocht want ze willen een grotere dan eerst bedacht. De 280.000 RWF hiervoor hebben ze nog net niet bij elkaar.
De opbrengsten uit de verkoop zetten ze op een gezamenlijke bankrekening. Daarvan kunnen groepsleden ook weer persoonlijk lenen.
Ze willen meer weten van Melania en er vindt nog een boeiende uitwisseling plaats over strong women, want dat zijn ze! Dan krijgen we kado’s: ananassen, bananentrossen, papaja’s en nog veel meer. Zwaar beladen vertrekken we.

Bij volgende groepen zullen we nog meer fruit krijgen, het stapelt zich op achter in de bus, we kunnen een handeltje beginnen.

Bij parochie Hanika ontmoeten we verschillende groepen. Na weer zo’n uitbundig welkom met zang en dans zien we een groep aan het werk in een naaiatelier.

De laatste groep ondernemende vrouwen vandaag is Ejo Heza, ‘een goede toekomst’.  Het zijn vijftien vrouwen die elke dinsdag en donderdag bij elkaar komen voor leerbewerking. Ze maken schoenen uit oude schoenen, en ook nieuwe schoenen uit ingekocht leer. Leerbewerking is traditioneel een mannenberoep maar dat heeft deze vrouwen er niet van weerhouden. Ze leren het vak van een aantal mannen die een vergoeding krijgen van Sevota. Bij Melania is geld aangevraagd voor een naai- en een snijmachine.
Een hele mooie samenwerking tussen Sevota en Melania trouwens.
Chantal’s vader was schoenmaker dus zij kan goede vragen stellen. We kopen zo ongeveer de hele voorraad sandalen op en vertrekken. Daarna late lunch in de regen en met de bus naar ons hotel in Kibuye aan het Kivumeer.