Vandaag geen fietsen, maar op pad in twee groepen. De ene groep moest vroeg uit de veren om de vulkaan te beklimmen en de andere groep kon wat langer uitslapen om vervolgens ’n project te bezoeken.

De vulkaangroep van 6 dames plus Noël zat 05.30 uur aan een lekker ontbijtje en om 06.00 uur in de bus. Het streven was om vroeg te gaan hiken, om voor de deadline van 13.00 uur de top te bereiken. Helaas was het druk met groepen die voor 1500 dollar berggorilla’s gingen spotten. Na het wachten onder het genot van heerlijke koffie is pas om 09.10 uur de hike begonnen. Maar wat voor een hike! Je hebt pittig en mega-pittig… niet alleen was het steil omhoog, maar ook super modderig, het leek wel wadlopen bergop! We glibberden en gleden alle kanten op. Het was echt bikkelen. Gelukkig hadden we ieder een porter, die ons naar boven hielp. Toch was het zwaar. Na 2 uur ploeteren, besloten twee dames naar beneden te gaan, de rest ging dapper verder.

En dat geploeter werd fantastisch beloond! We spotten wat verse gorillapoep en niet veel later, zagen we gorilla’s! Magisch om deze prachtige mooie reuzen op nog geen 2 meter afstand te mogen bewonderen. We konden ons geluk niet op. Tijdens de hike worden ze zelden gespot, dus wij hadden ongekende mazzel!
In totaal hebben we 4 gorilla’s gezien. Foto’s maken mocht niet, maar na 15 minuten zijn we met een brede smile verder gegaan.
Toen bleek dat we de deadline van 13.00 uur niet meer gingen halen, zijn we af gaan dalen. Dat viel nog niet mee, maar onze dag kon niet meer stuk! Op de terugweg zagen we nog een van de gorilla’s. Na uren kwamen we -ondanks het missen van de top- moe, vol modder en voldaan terug in het dorpje bij de bus, waar de rest van de groep stond te wachten.

Caroline, Marion en Ineke gingen niet mee de vulkaan op, maar bezochten een vrouwengroep die 2 jaar geleden door de eerste fietsgroep in Rwanda is gesponsord. De groep heeft 5 koeien en 15 geiten gekregen, zodat ze melk hebben en mest voor hun land voor een betere oogst. Lokale organisatie Sangwa heeft gezorgd voor trainingen over man-vrouwverhoudingen, hygiëne, voeding en ondernemerschap. We waren benieuwd hoe het nu met ze gaat.
We hadden ons een wat sobere ontvangst voorgesteld omdat we met een kleine delegatie kwamen, maar daar kwam niets van in. We werden als VIP’s ontvangen. Gastvrouw Tatiana van Sangwa vertelt dat we de eerste buitenlanders in het dorp zijn, wat de enorme belangstelling verklaart. Vier dappere groepsleden vertelden openhartig hoe hun persoonlijke situatie is veranderd door het project. De vrouwen hebben meer zelfvertrouwen gekregen, spanningen in de relatie met hun man zijn afgenomen en er is betere voeding voor de kinderen.
Ook hier is sprake van een spaargroep: de opbrengsten van alle leden gaan op de gezamenlijke rekening. Ze sparen ca. 200 rwf per persoon per week. Na 9 maanden krijgen ze elk een bedrag voor een persoonlijke investering, bijvoorbeeld: elektriciteit in huis, een fiets, of huur van land. Ook kunnen ze geld lenen. De vrouwen ogen zelfverzekerd en zeggen heel blij te zijn met de verbetering van hun leefsituatie.
Daarna wandelen we door het tropisch groen, langs de huizen van de vrouwen met op het erf de koe of geit die ze hebben gekregen, sommige inmiddels met nageslacht. Met zo’n beetje het hele dorp achter ons aan. Dan willen we weg, maar nee, eerst nog een ritje in onze bus door het dorp met de hele vrouwengroep erin. Het is een dolle boel. Wat een leven zit er in deze vrouwen! Wij zijn overtuigd dat de bijdrage van Melania heel goed besteed is.