Onze laatste nacht in de buitenlucht. Sommigen kozen ervoor om deze in de grot door te brengen waar we ook gegeten hadden, om uit de wind te liggen en het eindelijk eens een nacht niet koud te hebben. De anderen hadden daardoor meer dekens, dus hebben deze nacht ook goed geslapen. Blijkbaar hadden we de mannen van hun slaapplek beroofd. Zij moesten nu de nacht achter de kamelenzadels doorbrengen. Waarschijnlijk zullen we het komende nacht, als we weer een bed hebben, het veel te warm hebben na vijf nachten buiten. Dat zal geen lange nacht worden, want om 01.00 uur gaan we Mount Sinaï beklimmen. Maar daarover zal de volgende schrijven.

Na een heerlijk ontbijt, vertrekken we voor een wandeling van een Egyptische twee uur (het werden er ruim 3) door een schitterend landschap richting onze lunchplek. Het is onze laatste lunch bereid door de mannen en ze hebben er weer een feestje van gemaakt. Na de lunch nemen we afscheid. Marion houdt een toespraak in het Arabisch met een vertaling in het Nederlands voor ons en we bedanken ze allemaal hartelijk voor hun goede zorgen. Slechts vijf dagen en ondanks dat we elkaars taal niet spreken, hebben we het gevoel dat we elkaar een klein beetje hebben leren kennen.

Na nog een korte wandeling proppen we de bagage en onszelf in de minibus en worden we over een gloednieuwe weg naar het dorp St Catherine gebracht. St Catherine is één grote bouwput. Marion vertelt dat ze meer toeristen willen lokken en daarom één of meerdere hotels aan het bouwen zijn, luxe villa’s en wat al niet meer. Dit gaat wel ten koste van de huidige bewoners en er is hiervoor bijvoorbeeld een kerkhof geruimd. Helaas brengt het ook geen werkgelegenheid mee voor de Bedoeïenen want voor de bouw worden alleen Egyptische arbeiders ingezet.

Na aankomst in ons gezellige hotel, springen enkelen van ons onder een warme douche. De anderen gaan nog even het stadje in om rond te kijken en wat te kopen voor onze klimtocht morgenochtend. We worden verleid door de zoete geuren van een bakker en na van alles geproefd te hebben, kopen we van alles wat en maken een foto met de trotse bakker. De supermarkt die we op de heenweg hebben gezien, kunnen we niet meer vinden en dus moeten we het vannacht zonder bananen doen, maar wel kopen we bij een klein supermarktje naast het hotel nog een potje jam voor op het brood, wat koekjes en een paar flessen water.

Na een niet meer zo warme douche, gaan we al snel eten. Prima maaltijd, maar minder gezellig dan in de woestijn. We zijn weer terug in de moderne wereld, hebben weer wifi, en dus is iedereen na vijf dagen radiostilte blij iets aan familie en vrienden te kunnen te laten horen. Na het eten vertrekt iedereen al snel naar bed voor een paar uurtjes slaap. Morgen wordt een lange dag.