We stappen vroeg weer op de fiets en rijden langs het Pivomeer richting het noorden naar het plaatsje Rutsiro. Er staat een fris windje. We zien het inmiddels vertrouwde landschap van groene heuvels met bananenbomen, vriendelijke mensen aan de kant en zo nu en dan een glimp van het meer. Onderweg komen we twee jongens op 1 racefiets tegen die ze delen. Het blijken vrienden te zijn van onze mecanicien. Ze rijden een stukje met ons op.

Eind van de ochtend komen we aan bij de coöperatie Mama Dunia van Jaqueline. Dunia betekent moeder aarde. Het is een coöperatie voor kwetsbare vrouwen. Jaqueline blijkt een ongelofelijk inspirerende vrouw te zijn.  In het centrum leren vrouwen uit de buurt onder andere manden vlechten, elektrisch breien en naaien. En ze leren er meteen over ondernemerschap, boekhouden en gezondheidszorg. Ook kinderen die vanwege geldproblemen niet meer naar school kunnen, vangt ze op en mogen meedoen.
We komen in een ruimte waar zo’n 20 vrouwen aan het vlechten en naaien zijn. Ook zien we de borduurmachine die met steun van Melania is aangeschaft. Hiermee kunnen ze ook kleding met opdruk maken. Heel handig voor schooluniformen.

We zijn uitgenodigd voor de lunch bij Jacqueline thuis. Haar man heeft een heerlijke maaltijd voor ons gekookt. Ook teacher Ernest eet met ons mee. Hij heeft een school opgezet voor de jongste kinderen. En priester Patrick is erbij. Wat een inspirerende mensen!

Na de lunch springen we in de bus en komen aan in de badplaats Gisenyi, vlakbij Kongo. Gauw spullen droppen bij het Musanta Hotel en daarna naar het strand voor een duik in het meer. Een heerlijke afsluiting van de dag.

Voor de statistieken: we hebben vandaag 32 km afgelegd met 888 hoogtemeters.