Historie

De naam ‘Melania’ is ontleend aan de Heilige Melania de Jongere. Melania de Jongere was een Christelijke, Romeinse vrouw die leefde in de vierde eeuw na Christus. Ze besteedde al haar geld aan het oprichten van kloosters, scholen en ziekenhuizen en ze schonk haar slaven de vrijheid. melania-collectebusZe gaf zelfs een startkapitaaltje mee, waarmee ze een eigen bestaan op konden bouwen. De heilige Melania inspireert tot economische zelfstandigheid!

De oprichting

Stichting Melania vindt haar oorsprong in 1921 toen er vanuit de Katholieke missie het initiatief werd genomen om te investeren in de ontwikkeling van vrouwen in Nederlands-Indië. Dit gebeurde destijds door het opstarten van grote projecten als ziekenhuizen en scholen en het opleiden van de Indonesische vrouwen om daar te werken. De projecten kregen jarenlange support vanuit middelen die hier in Nederland werden geworven via collectes en activiteiten van groepen vrouwen. Na de Tweede Wereldoorlog verschoof de focus van grote projecten en alleen in Indonesië naar kleinere en in meerdere landen. Deze ontwikkeling werd ingegeven door de donateursgroepen die er door het hele land waren ontstaan. Naast het geven van geld werd er veel ingezet op bewustwording en draagvlakversterking voor ontwikkelingssamenwerking. Dit onderwerp kreeg ook politiek een steeds belangrijkere rol. Zo werd in 1965 de eerste minister voor ontwikkelingssamenwerking aangesteld.

Vrouwengroepen hier en daar

Rond die tijd werd het Sint Melania Werk, zoals de organisatie toen heette, samengevoegd met de Katholieke Vrouwen Gilde. Beide organisaties behielden wel hun eigen identiteit. De donateursgroepen groeiden in aantal en activiteiten. Er werden veel bewustwordingsactiviteiten georganiseerd, welke werden betaald met gelden verstrekt vanuit de NCDO in het kader van het programma VLOO (Vrouwen Leren Over Ontwikkelingssamenwerking). Ze gaven workshops en lezingen. In vakanties werden reizen gemaakt naar de projecten onder leiding van de staf van Melania. Om de groei te begeleiden was er inmiddels een kantoor opgezet. Zo rond de jaren ’90 van de vorige eeuw waren er meer dan 100 groepen actief en realiseerde men circa 115 projecten per jaar. Het secretariaat was facilitair aan de groepen daar en hier.

Met het VN verdrag van Beijing uit 1995 kwam er politiek meer aandacht voor de rol van de vrouw in ontwikkelingssamenwerking. Iets waar Melania al vanaf haar oorsprong ogen voor had. Maar Melania ging verder als dat en faciliteerde ook het directe contact tussen vrouwen hier in Nederland en die in ontwikkelingslanden. Daarnaast had Melania het beleid ingevoerd dat ‘ownership’ van een project een belangrijke voorwaarde voor succes was. Melania stimuleerde het werken in groepen, omdat dit de positie van zowel de individuele vrouw als ook van de groep versterkte. Hiermee kregen de vrouwen een krachtiger stem richting de mannen in hun community.

Vele veranderingen maar sterke vrouwen altijd de rode draad

Melania heeft in de afgelopen decennia veel veranderingen doorgevoerd. Zo verschoof de financiële ondersteuning in de vorm van liefdadigheid naar focus op empowerment van vrouwen. Eerst steunde Melania projecten via missionarissen, daarna via ontwikkelingswerk, vervolgens via Nederlanders die in de ontwikkelingslanden woonden en vanaf eind jaren 80 konden vrouwen zelf projecten aanmelden. Nu ondersteunen wij alleen projecten die vrouwengroepen zelf hebben bedacht om een betere levenssituatie voor zichzelf en hun familie te creëren. 

In 2021 bestaat Melania 100 jaar. Na al die jaren is de doelstelling van Melania nog steeds relevant en actueel. Daarom zetten wij ons onverminderd in om de positie van vrouwen in Afrika, Azië en Latijns-Amerika te verbeteren en ze te helpen om een zelfstandig bestaan op te opbouwen.