De nacht is kort. Om 01.00 uur gaan we dik gekleed tegen de kou op pad, om 01.30 uur starten we onze tocht naar boven, de Mozesberg op. Ons pad wordt beschenen door onze eigen mijnwerkerslampjes, maar al snel vraagt de gids om deze uit te doen. De rest van het pad beschijnt het sterrenbeeld Orion en de maan onze weg. Orion heeft ons deze hele reis vergezeld, samen vele andere sterren aan de hemel. Langzaam slingeren we achter elkaar de 7 km hoge berg op, door het prachtige landschap. We wanen ons in de tijd van Mozes. Een lange rij kamelen over de kam van de berg, belicht door de sterren in de Sinaï, op weg naar de twee stenen tafels met de tien geboden.
Het eerste deel van ons pad is redelijk begaanbaar, maar op driekwart verandert het en blijven de kamelen achter en moet iedereen te voet verder. Hoewel we gekleed zijn tegen de kou, staat het zweet op onze rug. We klauteren moedig voort. Zo komen we ook langs verschillende koffietentjes waar je even op adem kunt komen. Het laatste uur worden onze klimgeitvaardigheden getest. We klauteren stap voor stap over rotsblokken. Onze gids wilde dit gedeelte eigenlijk niet mee omdat hij te moe was, maar hij kon de groepsdruk niet weerstaan en gaat toch met ons mee. Het lijkt er even op dat we bijna te laat zijn voor de zonsopgang, omdat we op advies van een koffietenthouder lang in zijn warme tentje bleven zitten maar gelukkig is dit net niet het geval. Samen met honderd anderen zien we de lucht verkleuren, prachtig blauw, roze. De zon komt langzaam op en beschijnt het gebergte. Indrukwekkend.
Bij binnenkomst in het klooster overviel ons de massa. Op vrijdag (weekend) is het klooster maar één uur open. Ondanks de drukte krijgen we een goede indruk van het klooster en zijn geschiedenis. Alles concentreert zich rondom de brandende struik die niet verbrandde en waar Mozes zijn oproep kreeg om het volk Israël uit Egypte te leiden naar het beloofde land. Tijdens die tocht ontving Mozes op de Sinaï berg de tien geboden (Boek Exodus in de bijbel). De berg en het klooster worden al eeuwen bezocht door pelgrims en reizigers. Het klooster kreeg pas later de naam St Catharina, naar de heilige Catharina die vanwege haar diepe geloof onthoofd is, waarna haar lichaam door engelen werd opgenomen en naar de top van de Berg Sinaï gebracht. In het klooster staat een marmeren kist met daarin relikwieën van haar. Het klooster werd gebouwd in de 3e eeuw en na 5 eeuwen vernoemd naar Catharina. Het herbergt niet alleen de St Catharina kerk maar ook een moskee en een uitgebreide bibliotheek en de op twee na grootste collectie iconen in de wereld. We bekeken die collectie en de indrukwekkende handschriften.
