Nieuw leven voor verwaarloosd land

Beschrijving

De Dibya Mahila Krishak Samuh (Dibya Women Farmer’s Group) heeft de handen ineen geslagen. Deze 50 vrouwen zoeken specifiek naar oplossingen in de landbouw, die vrouwvriendelijk zijn en vrouwen in staat stellen economisch onafhankelijk te worden.

De vrouwen gaan hun lang ongebruikt/verwaarloosd familie-land opnieuw gebruiksklaar maken om stapsgewijs producten te verbouwen en verkopen, en blijvend in hun eigen onderhoud te kunnen voorzien. Ze willen dit op een
milieuvriendelijke en ecologische manier doen en zullen daarom ook biologische compost gaan maken, gebruiken en verkopen.

De focus ligt op milieuvriendelijke landbouw met gebruik van moderne(re) en vrouwvriendelijke machines die geschikt zijn voor het heuvelachtige gebied waarin ze wonen. Hier wordt op traditionele manier landbouw bedreven, veelal met ossen en traditionele landbouwwerktuigen, wat zwaar werk is en meer mankracht vraagt. De moderne machines (bijv lichte tractoren) en nieuwe ideeën op het gebied van de teelt van marktgewassen zullen daarom worden geïntroduceerd, waarna de vrouwen er mee aan het werk gaan.

Hun land zal worden gebruikt voor commerciële gewassen zoals gember, aardappelen, kurkuma, goudsbloemen en chilipepers. Ook zullen seizoensgroenten zoals tomaten, aardappelen en knoflook worden verbouwd om te verkopen. De productie zal op grote schaal plaatsvinden waardoor er minder inspanning en minder water voor irrigatie nodig is. Het surplus van gewassen wordt verkocht. Daarnaast zal er biologische bemesting worden geproduceerd, voor eigen gebruik en voor de verkoop aan de boeren in het dorp zodat zij allen gezonder kunnen leven en men milieubewuster wordt.

Ze hebben een gedetailleerd beplantingsplan opgesteld. Het zal wel wat langer duren voordat er inkomsten zijn aangezien het land eerst bewerkt moet worden en de gewassen moeten worden verbouwd. De groep heeft met financiële hulp van de gemeente al irrigatie aan kunnen leggen en ze hebben regenwatertanks ontvangen voor irrigatie van hun eigen land. Ook is er is al wat land schoongemaakt en gember geplant.

Tegelijkertijd hopen de vrouwen met dit project blijvende werkgelegenheid te creëren voor jongeren. De jongeren worden ook bij de trainingen betrokken. Bijkomend doel is om de traditionele zaden en (kruiden)planten, die werden gebruikt in de landbouw en voor natuurlijke omheining, te behouden en te promoten. Hiermee willen ze samen met de lokale overheden en scholen de gemeenschap milieubewust laten worden dmv campagnes over afvalbeheer, afvalvermindering en bescherming van natuurlijke hulpbronnen, waaronder oppervlaktewater.

Geld nodig voor:

Landbouwmachines, training en zaden.

Waar: Harre, Sitganga gemeente, Lumbini district, Nepal
Gevraagd bedrag: 4.655 euro
Looptijd: 2 jaar
Projectnummer: AZ-NE-07

Verwacht resultaat

Op dit moment is het inkomen van de vrouwen minder dan 15 euro per maand. Met de verkoop van de landbouwproducten en de compost zal het maandelijkse inkomen tenminste toenemen tot 22 euro. De verwachting is dat dit in het tweede en derde jaar (en daarna) verder op zal lopen.

Ze hebben een spaarsysteem opgezet om onderhoud en toekomstige investeringen te kunnen bekostigen, en tegenvallers op te vangen. De 50 plattelandsvrouwen zullen (uiteindelijk) een goed en regelmatig inkomen
hebben door de verkoop van de gewassen en biologische bemesting. Daarnaast zullen ze meer zelfvoorzienend zijn. Hierdoor kunnen ze een beter bestaan kunnen opbouwen voor zichzelf en hun familie, en zullen zij en vele andere dorpelingen gezonder leven.

Achtergrond

Het project bevindt zich in een heuvelachtig en landelijk gebied in het westen van Nepal. Het is bereikbaar via wegen en beschikt over basisvoorzieningen zoals drinkwater en elektriciteit. Landbouw en veeteelt zijn de belangrijkste bronnen van inkomsten. Het grootste deel van de vruchtbare grond is echter overwoekerd door struiken en veeteelt komt nauwelijks nog voor.

De landbouw vormt de ruggengraat van de nationale economie van Nepal. Landbouw is voor 78% van de bevolking een bron van inkomsten en de belangrijkste bron van werkgelegenheid. Tot twintig jaar geleden was 100% van de volwassen/jonge leden van de families in het projectgebied werkzaam in de landbouw en als zelfstandige.

Maar de huidige situatie is anders. De migratie van jongeren naar het buitenland en de steden is niet alleen een probleem in dit dorp, maar in het hele land. Dit heeft geleid tot veel sociaalpsychologische en economische problemen in gezinnen en de samenleving. De vruchtbare en productieve gronden, die de pijlers vormden van zelfstandig ondernemerschap en voedselzekerheid, liggen tegenwoordig braak. De mentaliteit van jongeren (zowel mannen als vrouwen) is om naar het buitenland te gaan. Degenen die geen kans krijgen om naar het buitenland te gaan raken gefrustreerd en worden vaak op jonge leeftijd alcoholist. Vrouwen hebben in het bijzonder te lijden onder huiselijk geweld en de financiële lasten van het levensonderhoud.

Bovendien vormde het gebruik van kunstmest en pesticiden een last voor boeren. Het is duur en niet altijd beschikbaar wanneer dat nodig is. Ook heeft het veelvuldige gebruik van kunstmest en pesticiden in de landbouw het milieu vervuild en het risico voor de gezondheid van mensen vergroot. Overmatig gebruik van plastic zakken heeft geleid tot het probleem van afvalbeheer, wat ook negatieve gevolgen heeft voor de landbouw. De moderne technologieën, hulpmiddelen en nieuwe ideeën zijn nog niet geïntroduceerd in de dorpen, waardoor jongeren en vrouwen minder gemotiveerd zijn om aan landbouw te doen, omdat dit tijdrovend is en fysieke arbeid vereist.

Bovendien heeft de afwezigheid van echtgenoten of jongeren in het gezin de fysieke belasting voor vrouwen om het land en de veeteelt te beheren nog vergroot.