Geitenhouderij voor Adivasi-vrouwen

Beschrijving

Het project ondersteunt 30 Adivasi-vrouwen in Bangladesh bij het opbouwen van een duurzaam inkomen via geitenhouderij. De vrouwen behoren tot een gemarginaliseerde gemeenschap die te maken heeft met discriminatie, beperkte toegang tot diensten en weinig economische kansen. De vrouwen worden getraind in het houden van geiten, marktontwikkeling, gendergelijkheid, en veterinaire zorg.

Aan de start van het project bouwen de vrouwen zelf een geitenhok met lokale materialen. Daarna krijgen ze twee geiten en kwalitatief voer. Jaarlijks krijgt elke geit gemiddeld vier jongen, Deze jongen worden gehouden tot ze volwassen zijn, en daarna verkocht. Daarnaast verbetert de geitenmest hun eigen moestuinen, wat bijdraagt aan betere voeding. Door de veterinaire zorg training kunnen de vrouwen kleine dierenverzorgingshandelingen zelf uitvoeren. Door deze in hun eigen gemeenschap in te zetten, verdienen ze nog een kleine maandelijkse bijdragen.

Het project versterkt ook hun positie thuis en in de gemeenschap, door meer financiële onafhankelijkheid, meer zeggenschap in het huishouden, en betere toegang tot markten, overheidsdiensten en veterinaire ondersteuning.

Geld nodig voor:

Geiten, hokken, dierenarts, krachtvoer en training.

Waar: Thakurgaon, Bangladesh
Gevraagd bedrag: 4.745
Looptijd: 1,5 jaar
Projectnummer: AZ-BD-02

Wat is het concrete doel?

Geiten houden –  babygeiten laten opgroeien en daarna verkopen

Nevenactiviteiten:

• Geitenmest gebruiken om hun moestuin te verbeteren, waardoor zij meer en betere groentes kunnen kweken voor eigen consumptie en verkoop.
• Kleine dierenverzorgingswerkzaamheden voor buren

Wat zijn de te verwachten resultaten

• Elke geit krijgt gemiddeld 4 baby’s per jaar (2 per 6 maanden) – een totaal van 8 baby geiten per vrouw.
• Elke geit is BDT 10.000-12.000 waard. Dit betekent dat de vrouwen BDT 96.000 totaal per jaar zullen verdienen – gemiddeld BDT 8.000 per maand.
• Verwacht is dat het 10-18 maanden duurt voordat de geiten volwassen zijn en verkocht kunnen worden (en daarom ook voor de vrouwen tot ze geld kunnen verdienen.

 Het inkomen wordt, per vrouw, als volgt geschat:

• Maand 1-3: BDT 250 per maand
  • Verkopen van groenten uit hun moestuin
• Maand 4-15: BDT 450 per maand
  • Verkopen van groenten uit hun moestuin aangevuld met kleine dierenartswerkzaamheden
• Maand 16: Verkopen (nu volwassen) babygeiten: BDT 48.000 (vanaf nu elke 6 maanden)
  • Aangevuld met BDT 450 door het verkopen van de groenten uit hun moestuin aangevuld met kleine dierenartswerkzaamheden.

 Wat gaan de vrouwen precies doen?

Vierdaagse training gericht op vaardigheden en capaciteitsversterking rondom geitenhouderij en managementtechnieken – drie maanden na de start van het project.

• Onderwerpen: reproductie- en fokmanagement, voeding, voersamenstelling en supplementen, verhoging van productiviteit, gezondheidsbeheer, huisvesting, waterbeheer en -gebruik, preventie van veelvoorkomende geitenziekten, vaccinatie en ontworming, en basiskennis van veterinaire zorg.

Driedaagse training over marktontwikkeling en waardeketen.

Tweedaagse training over gender en versterking van vrouwen (bijv. gendergelijkheid, belang van economische ontwikkeling, strategieën om maatschappelijke normen te doorbreken).

Vierdaagse training dierenartsenzorg door een externe dierenarts. Hierdoor kunnen zij extra inkomen verdienen tijdens het opgroeien van de geiten doordat zij diensten aan hun buurtgenoten kunnen aanbieden, o.a. vaccineren en eerste hulp.

Tijdens de bronstperiode van de geiten krijgen de vrouwen een bok uit de buurt om een veilige en gezonde dracht te garanderen.

Voordat de vrouwen hun geiten ontvangen, bouwen zij eerst hun eigen geitenhok. Ze investeren hiervoor hun eigen geld en arbeid. De hokken worden gemaakt van lokaal beschikbaar bamboe, touw en riet. Van elke vrouw wordt verwacht dat zij ongeveer BDT 1500 bijdraagt aan de bouw van het hok. Ze krijgen ondersteuning van hun echtgenoten en andere familieleden, maar de vrouwen nemen zelf de leiding in het bouwproces. De bouw wordt begeleid en gecontroleerd door projectmedewerkers met praktische ervaring in het maken van geitenhokken.

Voordat de geiten groot genoeg zijn om verkocht te worden, wordt hun mest gebruikt om de moestuin van de vrouwen te bemesten. Hierdoor zal de groenteproductie verhogen en zal hun voedselbeschikbaarheid verbeteren. Extra groenten kunnen zij verkopen, met een opbrengst van BDT 200 per maand.

Uit de focusgroepen blijkt dat er geen lokale dierenartsen beschikbaar zijn die de vrouwen kunnen betalen voor hun diensten. Daarom worden de vrouwen basis geitenzorg aangeleerd. Wat zij ook voor hun buurtgenoten kunnen doen, en daarmee wat extra inkomen kunnen verdienen (BDT 250 per maand).

Daarnaast krijgt de Adivassigroep minder support van grote spelers op de markt en relevante overheidsinstanties. Daarom worden de vrouwen hier ook in ondersteund.

Aangezien er geen verzekering is voor dood van een van de geiten, zal er een groepsspaarsysteem opgezet worden. Elke vrouw zal BDT 20 per week inleggen als ‘premie’, 48 weken per jaar. In 2 jaar zal het bedrag voor 30 vrouwen samen BDT 57600 zijn. Er zullen duidelijke regels en procedures zijn. Beslissingen worden gezamenlijk genomen. Het fonds wordt beheert door de sterke comités van de Self Help Groups – die al bestaan. Daarnaast zal de NGO het fonds regelmatig monitoren.

Achtergrond

De 30 vrouwen behoren tot de Adivasi’s (inheemse gemeenschap), een minderheidsgroep in Bangladesh. Ze worden gediscrimineerd en gemarginaliseerd vanwege hun kaste, geloof, religie, aangeboren beroepsactiviteiten en eetgewoonten. Ze worden daarnaast uitgesloten van sociale, economische en politieke rechten en voorzieningen. Bovendien hebben de vrouwen te maken met gendergerelateerd geweld, vooral door praktijken die voortkomen uit traditionele sociale normen.

De vrouwen die aan dit project deelnemen, zijn geselecteerd via focusgroepgesprekken, een analyse van sociaal welzijn, resource mapping en huisbezoeken. Bij de selectie is gekeken naar: inkomenspositie, armoedecyclus, toegang tot kredietfaciliteiten, huishoudelijke middelen en scholingsniveau. De 30 meest kwetsbare en gemarginaliseerde vrouwen zijn gekozen om aan het project deel te nemen.

Geitenhouderij vormt een essentieel onderdeel van de economie van de Adivasi-gemeenschappen, vooral voor vrouwen. De uitdagingen waar zij tegenaan lopen zijn: gebrek aan toegang tot financiële middelen, beperkte vaardigheden en training in moderne geitenhouderij, management, diergezondheid en productiviteit, toegang tot betaalbare vaccinaties en frequente ziekte-uitbraken onder het vee.

Vanwege hun etnische identiteit hebben zij geen toegang tot krediet en financiële ondersteuning. Daarnaast hebben zij moeite om veterinaire diensten te bereiken door sociale discriminatie en hun etnische achtergrond.

De 30 vrouwen maken deel uit van twee zelfhulpgroepen en zijn geselecteerd tijdens de uitvoering van een ander project. Na een eerste selectie is de groep verder teruggebracht tot 30 via focusgroepgesprekken, sociaalwelzijnsanalyses, resource mapping en huisbezoeken.