Zelfgesponnen katoen

Beschrijving

Het project richt zich op verkoopbare eindproducten van het zelfgesponnen katoengaren. De producten zullen met de hand gemaakt worden door de vrouwen uit de gemeenschappen, zodat er een uniek eindproduct ontstaat en de betrokken vrouwen inkomen kunnen genereren.

Er zijn in de regio wel enkele vrouwen die de traditionele bewerkingswijzen nog kennen, maar de gelegenheid deze kennis te delen ontbreekt. Daar is dit project voor. Met dit project krijgen 60 vrouwen die in drie gemeentes uit deze regio komen de gelegenheid workshops te volgen. Daarin zullen ze haak-, borduur- en weef- en verflessen krijgen en er zal ook aan productontwikkeling worden gewerkt.

Wat zijn de activiteiten, wat gaan de vrouwen precies doen?

Gedurende de 9 maanden zullen de vrouwen de volgende workshops van elk 4 uur volgen:

• Haken met special gesponnen (Pavio torcido) garen – 2 keer per maand
• Haken met ‘gewoon’ katoengaren – 2 keer per maand
• Borduren met katoengaren – 1 keer per maand

De vrouwen gaan samen met de leermeesteressen (per vakgebied: haken, borduren en weven) en designers Ana Vaz en Luisa Luz werken aan het ontwikkelen van nieuwe producten.

Wat zijn de verwachte resultaten?

Dat de vrouwen inkomsten genereren door vaardigheden op te doen waarmee ze hun zelf verbouwde grondstoffen unieke, lokale en biologische producten kunnen maken. Zo zullen lokale middelen en lokale kennis gecombineerd worden, een voorbeeld van duurzaamheid. Daarnaast gaat de lokale kennis niet verloren maar juist op waarde wordt geschat; en verder uitgebreid door de nieuwe producten.

Geld nodig voor:

Training en transportkosten. De vrouwen dragen zelf bij in de materialen en een deel van de training.

Waar: Jequitinhonha,Brazilië
Gevraagd bedrag: 3.815 euro
Looptijd: 1 jaar
Projectnummer: LA-BR-14

Achtergrond

Dit project wordt uitgevoerd in het binnenland van Brazilië in een gebied dat altijd al te maken had met droge periodes, maar die worden steeds frequenter en warmer. De bevolking woont er nog grotendeels op het platteland en is afhankelijk van wat ze zelf kunnen verbouwen. Verder is er weinig of geen werkgelegenheid. De regio kenmerkt zich door armoede en geweld tegen vrouwen. Er is geen sprake van overheidssteun of -beleid om dit tegen te gaan waardoor en steeds meer mensen naar de al erg grote steden vertrekken waar ze een onzekere toekomst wacht. Vaak gaan mannen naar andere regio’s voor (seizoens)werk in de conventionele landbouw, dit komt de familiebanden niet ten goede waardoor de vrouwen er, soms tijdelijk, soms blijvend, alleen voor komen te staan in dit van zichzelf al moeilijk bestaan.

De vereniging Tingui is al meer dan tien jaar actief in deze regio, o.a. met projecten waarin vrouwen geholpen werden bij het ecologisch telen van katoen, gebruik makend van de originele rassen die beter bestand zijn tegen droogte. Van het geoogste katoen spinnen de vrouwen garen met behulp van een spintol of een spinwiel. Een deel van het garen wordt ook nog geverfd op ecologische wijze met o.a. de bast van de boom tingui. Dit is zo succesvol gebleken dat de volgende stap zich aandient.